Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Έχω κοκκινήσει λιγάκι από τον ήλιο. Ωραία, σκέφτομαι, αυτό το έχω συνδυάσει με το καλοκαιράκι στο μυαλό μου.
Λίγα ρούχα, πολλή όρεξη. Θάλασσα, αεράκι, ξαπλώστρες και αντηλιακά με άρωμα καρύδα.
Θυμάμαι τη Χαλκιδική και την άμμο της. Ένα μαγαζί τρομερό και φοβερό, που είναι στην άκρη του κόσμου....
Άραγε υπάρχει ακόμα;
Και τι άλλο από τότε υπάρχει ακόμα;
Κι αν είναι εκεί η θάλασσα και το χρώμα της, εγώ υπάρχω όπως τότε;
Πόσο ερωτεύτηκα και πόσο αγάπησα από τότε; Ή δεν μετριέται έτσι ο χρόνος;
Αν δεν μετριέται έτσι, πώς ξεχωρίζει κανείς τις μέρες που περνούν;

10 σχόλια:

kathysteras είπε...

Εγώ βασικά κοιτάω την κοιλιά μου. Εποχές που ήταν επίπεδη και δεν με γέμιζε απελπισία χαρακτηρίζονται σαν ρομαντικές και μακρινές. Μέσω της συνεχής εξέλιξης της μπορώ να υπολογίσω τα χρόνια που πέρασαν και άφησαν το στίγμα τους.

Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος αλλά είναι μελαγχολικός και δεν θέλω να τον αναφέρω.

amalthia είπε...

τις μέρες που περνούν?τις μέρες?τις μέρες?τις νύχτες?τις ώρες??

εγώ προσωπικά δεν τις ξεχωρίζω,όλα κυλούν...

(καθυστέρα σε αγνοώ για να μην κρατάω την κοιλιά μου απο τα γέλια...και η δικιά μου είναι επίπεδη και σφιχτή!)

Jerry Jedelou είπε...

καθυστέρα
θα αρχίσω κι εγώ το σύστημά σου. άλλωστε μπορώ!

αμάλθεια
έχεις επίπεδη και σφιχτή κοιλιά για αυτό δεν σου μιλάμε σήμερα!

Vany είπε...

Την κοιλιά δεν την είχα σκεφτεί ως μονάδα μέτρησης,ομολογώ! Άσε που επίπεδη δεν ήταν και ποτέ...

Manouli είπε...

Λοιπόν, από σήμερα όλοι το σύστημα του kathystera. Εγώ θα αρχίσω να κλαίω από τώρα και θέλω να δω τί θα κάνει αυτός αν μείνει έγκυος!

Εγώ πάντως τις ξεχωρίζω βλέποντας τα μωρά μου. Και είμαι κάθε μέρα με ένα θεώρατο χαμόγελο..

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

με προκαλείς για μποφίλιου ρε γαμώτο:

http://www.youtube.com/watch?v=piauP6i9Yv4

efi είπε...

Μόνο έτσι μετριέται ο χρόνος, με το πότε ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε και πότε όχι.

kathysteras είπε...

Που είσαι εσύ βρε;;;;

Jerry Jedelou είπε...

@ efi
welcome..
κι εγω έτσι λέω..

@καθυ
με συγκινείς που πρόσεξες την απουσία μου καθούλη!!
σε διαβάζω όλο αυτον τον καιρό, αλλά πραγματικά δεν είχα κουράγια ούτε καν για σχόλια, πόσο μάλλον για αναρτήσεις!
ελπίζω τώρα να γίνω περισσότερο δημιουργική!!!

Jerry Jedelou είπε...

@ vany
ο κάθυ είναι ευρηματικός πρέπει να του το αναγνωρίσουμε

@μανούλι
είσαι χαζομαμά τι να σε κάνουμε!!

@ κορίτσι
τελικά δεν είμαι μόνη;-)