Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

ασυνάρτηση

Αυτό δεν είναι ανάρτηση. Είναι ασυνάρτηση. Έχω πιει τα ποτηράκια μου και μου έρχονται όλα μαζί..
Χιόνισε, ναι. Κάνει κρύο, ναι. Και μπορεί να μην έχω κρασί στο ψυγείο, έχω όμως στο υπόγειο εφτά βαρέλια, και το υπόγειο είναι μόλις 11 σκαλιά μακριά. Και ο μπαμπάς φέτος έφτιαξε το δεύτερο καλύτερο κρασί της ζωής του. Το πρώτο το ήπιαμε (250 κιλά σε μία σεζόν ζωή να έχουμε) τρία χρόνια πριν- ένα καταπληκτικό μερλό, που παρόμοια με αυτό στο Παρίσι τα αγόραζα με 25 ευρώ το ποτήρι (φαντάσου πόσο πίνεις αν είναι και γκράτις- ε; ε;).
Το θέμα είναι ότι βάζω το κρασί μου, φτιάχνω ατμόσφαιρα, το δέντρο στολισμένο, μουσικούλα, τα μωρά νανάκια, και πίνω το κρασί μόνη ρε πούστη. Στο λαιμό μου κάθεται! Έχω δει πως δεν γίνεται να βγαίνω συχνά, οπότε αποφάσισα να μαζεύω τις μέρες και να δραπετεύω ένα τριήμερο το μήνα. Αυτό το μήνα έχει... ταράν ταράν : Θεσσαλονίκη. Είμαι κατενθουσιασμένη.. Αλήθεια.. Μου έλειψε η Θεσσαλονίκη μου.. κάποτε ήταν το σπίτι μου.. έχω μία υποψία ότι είχα αφήσει εκεί και την καρδιά μου.. κανείς δεν ξέρει..
Σήμερα αγαπώ πολύ τους ανθρώπους. Όχι όλους, μόνο αυτούς που θεωρώ ανθρώπους. Σήμερα κάνω σαν έφηβη. Δεν ακούω διάφανα κρίνα, μετά από την ανάρτηση της νανάς ακούω madrugada. Αυτό το λέω για τον κάθυ, γιατί ξέρει αυτός.
Σήμερα πίνω κόκκινο κρασί και θυμάμαι την γεύση της μπύρας στο στόμα ενός παλιού έρωτα. Λυπάμαι που έχασα χρόνο και χαίρομαι που κέρδισα τη ζωή μου πίσω. Αποφάσισα να θάψω τις ενοχές μου και να μην νιώθω πως χρειάζεται να δικαιολογώ τα πάντα στους άλλους- κάνω έτσι, γιατί έτσι γουστάρω στην τελική.
Μέχρι πριν λίγες μέρες ένιωθα πως τα αγόρια μου θα με μισήσουν κάποτε γιατί χώρισα τον πατέρα τους. Ξέχασα να θυμηθώ πως εκείνος με έβλεπε να κλαίω κάθε μέρα από τότε που γέννησα τον μικρό και ποτέ δεν με ρώτησε γιατί. Ούτε με αγκάλιασε χωρίς να μιλάει. Όταν αφήσαμε το μωρό στο νοσοκομείο και εγώ πάλι έκλαιγα, γιατί ήταν μόνο δύο εβδομάδων και αρρώστησε και έπρεπε να μπει σε θερμοκοιτίδα και εγώ δεν μπορούσα να μείνω μαζί του, αλλά πήγαινα κάθε μέρα να το δω, δεν μου κράτησε το χέρι. Πέρασαν μήνες χωρίς μία αγκαλιά και ένα φιλί. Χωρίς τίποτα. Κάθε μέρα σκεφτόμουν πως θα πεθάνω. Δεν νομίζω ότι το ξέρει, δεν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί έπαψα να είμαι χαρούμενη. Η' μάλλον αναρωτήθηκε αλλά δε ρώτησε, γιατί βαριόταν να ακούσει. Πήρα δύναμη κάποια στιγμή και έτρεξα για συνέντευξη μεταπτυχιακού. Με πήραν. Αυτό με κράτησε από την τρέλα τον περασμένο χειμώνα. Νομίζεις ότι αν τα ήξεραν αυτά τα αγόρια μου θα με μισούσαν; Και όχι μόνο αυτά..
Να ξέρετε δεν νιώθω τίποτα για αυτόν πια. Έχω φύγει εδώ και καιρό.

Η καρδιά μου αρχίζει και γεμίζει σιγά σιγά.. Νομίζω ότι κερδίζω πίσω τον εαυτό μου..
Και ο μεγάλος μου έχει γίνει πιο χαρούμενο παιδί τον τελευταίο καιρό. Μου είπε στο αυτοκίνητο προχθές: μαμά έχεις παρατηρήσει ότι δεν βάζω πια μαύρο χρώμα στις ζωγραφιές μου; κόντεψα να τρακάρω. είναι μόνο πέντε χρονών. νομίζω ότι από το καλοκαίρι που χώρισα είμαι ευτυχισμένη, και κάνω το παιδί μου ακόμα πιο ευτυχισμένο. έχει φύγει η μαυρίλα από πάνω μου, το νιώθω..

Καλή σας νύχτα

11 σχόλια:

kathysteras είπε...

Όλοι έχουμε αφήσει τις καρδιές μας στην θεσσαλονίκη... Αντιθέτως αυτή μου άφησε μια κοιλιά,κάτι κιλά και μία μελαγχολία κάθε φορά που θυμάμαι τα φοιτητικά μου χρόνια και δεν τα ήθελε πίσω.
Άντε ωραία πολύ καλύτεροι οι madrugada.

Καληνύχτα σου και σένανε λοιπόν...

nana είπε...

Είσαι δυνατή. Αυτό καταλαβαίνω και ελπίζω να το καταλαβαίνεις κι εσύ, αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία εξάλλου. Εύχομαι και ελπίζω επίσης να φύγει ολοκληρωτικά η μαυρίλα σου, να μείνουν ίσως κάποιες κηλίδες να στην θυμίζουν μόνο και μόνο για να θυμάσαι και να την αποφεύγεις..

nana είπε...

και θα σου πρότεινα να κλείσεις τους madrugada (για τα κρίνα δεν θες να σου πω τι πιστεύω, δεν τους αντέχω καθόλου...)και να ακούσεις δυνατά κάτι τέτοιο ας πούμε

http://www.youtube.com/watch?v=Wq4tyDRhU_4

ρίξε και κάνα χορό, καλό κάνει :)

φιλιά κοριτσάκι

Manouli είπε...

Αγάπη μου, άλλοι πίνουν το κρασί τους με παρέα και είναι 100 φορές πιο μόνοι τους από εσένα!

Εμένα πάντως μου ακούγεσαι πάρα πολύ καλά (δε θέλω να επεκταθώ για τα του χωρισμού εδώ μέσα).

Α! Και που᾽σαι; Αν θέλεις παρέα για κρασί, ring a bell (εγώ βέβαια θα πιω την coca cola μου γιατί είμαι και ξενέρωτη)!

alex from planet Mab είπε...

μανιφικ.-

Jerry Jedelou είπε...

@κάθυ
πάντα ήξερα ότι κάτι μας δένει κάθυ μου.. η θεσσαλονίκη λοιπόν! μόνο μη μου αποκαλυφθείς και είσαι γνωστός σε καμιά φάση και ψαχνόμαστε:Ρ

@νανά
σε ευχαριστώ.. άκουσα το καταπληκτικό τραγούδι σου.. τρελαίνομαι για editors..
όταν έχεις παιδιά πρέπει να είσαι πιο δυνατή απ' ό,τι θα ήσουν κανονικά.. δεν έχεις την πολυτέλεια να μην είσαι.. ξέρεις πόσες φορές θα ήθελα να έχω λιώσει σε τσιγάρα αλκοόλο και απελπισία; δεν το έκανα γιατί δεν γινόταν.. ποιος θα έδινε το πρωινό αυγό στο μωρό μετά αν εγώ είχα χανγκ όβερ..

@μανουλάκι
είσαι μία πηγή ενέργειας.. και δη.. θετικής ενέργειας!! είμαι όντως καλά:-)
θα το πιούμε και παρέα.. κατά κει το κόβω!

@άλεξ
χτυπάς σαν το φαντομά και με κάνεις σούπερ χάπι! εντ γιου νόου μπέτερ..!

Flonsavardu είπε...

να μην ανησυχείς καθόλου για τους γιους σου. το είπα και αλλου και το είδες, ποτε δεν θα συγχωρησω τους γονείς μου που άργησαν να χωρίσουν τόσο. τα παιδιά ουσιαστικά θέλουν γονείς που μπορούν να τους. μια μάνα σε κατάθλιψη δεν μπορει να το κάνει αυτο.

και εγω τώρα σε διαβάζω ήρεμη, ανακουφισμενη. δυνατή όπως λέει και η νανα. ακριβώς όπως σε θέλουν τα αγοράκια σου.

Flonsavardu είπε...

*που μπορούν να τους σταθούν.

(ποιος ξέρει τι σκεφτόμουν και άφησα την πρόταση λειψη)

Jerry Jedelou είπε...

@φλονς
το είδα που το έγραψες, ναι. και χαίρομαι που το ακούω απευθυνόμενο πιο ειδικά στην "περίπτωσή" μου!

για να με διαβάζετε έτσι ήρεμη προφανώς αυτό σημαίνει κιόλας, είναι φοβερό πόσα μπορεί να μεταδώσει το γραπτό ενός ανθρώπου.. και γω νιώθω πράγματα για τον ψυχισμό του καθένα σας από τα κείμενά σας και χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω..

Giota είπε...

εγώ πάλι ένα έχω να πω: να σταλεί παρακαλώ ένα πεντόκιλο από το καλύτερο κρασί του κόσμου και στο Αν Άρμπορ. Με εξπρές. Πώς θα βγάλω τον χειμώνα.

Και παρεμπιπτόντως, welcome back. Μου έλειψες.

Jerry Jedelou είπε...

@ξαδε
θα σταλεί πάραυτα!

ιτς γκουντ του μπι μπακ!
(οι εξωγήινοι που με είχαν απαγάγει με επέστρεψαν)

κι εμένα μου έλειψες..
έμαθα μόλις χθες ότι το καλοκαίρι εκτός από τα χαμάμ και τους μπακλαβάδες θα κινηθούμε και προς άλλες κατευθύνσεις.. κάτι για εσώκλειστο γουίλ και τέτοια.. :-)
μου έχεις τάξει και θεσ/νίκη, δεν ξεχνώ