Thessalonique

Λόγια μεγάλων γυναικών- Jerry Jedelou

Έχω γνωρίσει πολλούς άνδρες με μεγάλο πέος
                     αλλά κανέναν με μεγάλους όρχεις.
                                                          Jerry Jedelou


Για πιο αργκό αποτελέσματα παρακαλώ όπως αντικαταστήσατε τις λέξεις "πέος" και "όρχεις" με τις γνωστές και μη εξαιρετέες λέξεις, και θα προκύψει μία από τις πιο βαρύγδουπες δηλώσεις της υπογραφούσης.
Επίσης να δοθεί προσοχή στη διατύπωση: δεν υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχουν, αλλά ότι η δηλούσα δεν έχει διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την ύπαρξή τους.
Ευχαριστώ.

Το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου

Το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου μού χαμογέλασε ύποπτα την πρώτη φορά που τον είδα μπαίνοντας στο σπίτι του..

Με έκανε βόλτα καθισμένη στο τιμόνι του ποδηλάτου του, σε έναν αστικό δρόμο κάτω από μεγάλα δέντρα, ενώ εγώ χαχάνιζα σα δεκαπεντάχρονο και τσίριζα κάπου κάπου..

Έφερε από το φούρνο φρέσκα ζεστά ψωμάκια με χοντρό αλάτι αποπάνω..

Με έκανε να πεθαίνω στα γέλια ψωνίζοντας στο σούπερ μάρκετ..

Ακολούθησε το λεωφορείο μου με το ποδήλατο και με χαιρετούσε ενώ τον χάζευα από το παράθυρο.. 

Ήρθε μαζί μου στο πάρτυ του 6ου ορόφου και με κοιτούσε από την άλλη πλευρά του δωματίου με πονηρό βλέμμα, φορούσε καρώ μπερέ και ήταν το πιο όμορφο αγόρι εκεί μέσα..

Είχε τη μία μέρα ράστα και την επόμενη ένα ξυρισμένο κεφάλι..

Έχωνε το πρόσωπό του μέσα στα μαλλιά μου και με ζέσταινε με την ανάσα του..

Με πήγε στο αεροδρόμιο και περίμενε μέχρι να εξαφανιστώ από το οπτικό του πεδίο, κι ας είχε να κοιμηθεί δύο μέρες..

Το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου έχει ένα δωμάτιο που βουλιάζει μέσα στο χάος..

Μου μιλά ισπανικά ενώ δεν είναι η μητρική του..

Το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου έχει μαλλιά με δαχτυλίδια γύρω από το πρόσωπο και μία ελιά στο μάγουλο και με κάνει να θέλω να είμαι το πιο γλυκό κορίτσι του κόσμου..

Το πιο γλυκό αγόρι του κόσμου μεγάλωσε και έγινε ο πιο γλυκός άντρας του κόσμου.

Θέλω..

Θέλω..
να πιούμε πάλι λίγο αψέντι.. να σε δαγκώσω στο λαιμό..
να σε πάω μία μεγάλη βόλτα με το αυτοκίνητο, χωρίς μουσική, να τραγουδάς..
το μεγάλο φεγγάρι του αυγούστου και την άμμο να μπλέκεται στα δάχτυλα των ποδιών.. άσε θα ψάξω για τα παπούτσια μόλις φέξει λιγάκι..
ένα βράχο δικό μου στην παραλία εκείνη, τη λουσμένη στο φως..
ένα πάρτυ γενεθλίων με τους αγαπημένους μου ανθρώπους, να μεθάμε και να χορεύουμε μέχρι να λιποθυμήσουμε με τη σειρά, ο ένας δίπλα στον άλλο..
να σπάσω το τηλέφωνο για πάντα.. 
να βάζουμε εμείς μουσική για όλο το βράδυ..
να μαστουρώσω από χαρά.. 
εκείνο το ταξίδι..


και ξέρεις τι;
γίνονται.. όλα αυτά που θέλω γίνονται..

"Στις ελεύθερες κυνικές μας σχέσεις"

το άρθρο έχει δημοσιευθεί στο FAQ 128 (20.1-26.01.2011),σελ.16

και δυστυχώς δεν το βρήκα online οπότε το αντιγράφω..

Πέσαμε σε νιρβάνα...

Μ.: Ήταν την περασμένη Τετάρτη, όταν, φορτωμένοι με παράδοξα καλή διάθεση, οι τρεις μας γνωστοί άγνωστοι αναπληρώναμε τις ποσότητες αλκοόλ που μας αναλογούσαν και κάπου μεταξύ 2ου και 3ου τζιν, ανάμεσα στις προπόσεις που είχαμε καταπιαστεί να κάνουμε, η Άλλη δίπλα μου ξεστόμισε με τη North της στο χέρι "Στις ελεύθερες κυνικές μας σχέσεις". Όταν είχαμε μιλήσει για τις παλιές αγάπες, τον ανεκπλήρωτο έρωτα, την αληθινή αγάπη, εκείνη μιλούσε για τον απόλυτο κυνισμό;

Α.: Sex sex sex, όλα γύρω του γυρίζουν! Ναι , λοιπόν, στις ελεύθερες κυνικές μας σχέσεις, όπου κανείς δεν εκμεταλλεύεται κανέναν και τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Μ.: Και ναι, οι ελεύθερες σχέσεις είναι σαν τα fast food, εύκολες, ανέξοδες, γλυκιές κι εθιστικές...! Εύκολες γιατί μπορείς να τις βρεις ακόμη και σ' ένα μπαρ Τετάρτη βράδυ για ποτό, ανέξοδες γιατί κανείς δε χρωστάει σε κανέναν, γλυκές γιατί καθένας παίρνει στο τέλος αυτό που θέλει κι εθιστικές γιατί  το σεξ παύει να θεωρείται ταμπού και καταλήγει σε μια απολαυστική "χοληστερίνη" σε τριψήφιο αριθμό, αφού επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ χωρίς συναισθηματική εμπλοκή. Κι όταν πολλά βράδια περνούν με Sex and the city και παγωτό σοκολάτα- βατόμουρο στην αγκαλιά παραδίδοντας μαθήματα απενοχοποίησης και αθεράπευτου Samantho-φτιαγμένου κυνισμού, φαίνεται πως οι συναισθηματικά εξιδανικευμένες ερωτικές σχέσεις αρχίζουν να απομυθοποιούνται... Τουλάχιστον ας ήταν το παγωτό Nirvana!

A.: Έχουμε χάσει τον ρομαντισμό μας, δηλαδή; Μα, δεν χρειάζονται και τέτοιες στάσεις στη ζωή, για να είμαστε ικανοί να ξεχωρίσουμε ποιος μπορεί να σταθεί δίπλα μας, αλλά κι αν εμείς μπορούμε να σταθούμε στο πλευρό κάποιου; Δεν έχει το σώμα όχι μόνο ανάγκες, αλλά και δύναμη; Και χημεία; Και οι δύο ξέρουμε πως δεν πρόκειται για τον έρωτα που διαβάζαμε στα παραμύθια, μα για εκείνον που τουλάχιστον θα μας χαρίσει μερικές ειλικρινείς όμορφες στιγμές. Ίσως γιατί τα μάτια, απαλλαγμένα από τα φίλτρα του έρωτα, μπορούν πιο εύστοχα να διακρίνουν την αλήθεια του ανθρώπου δίπλα τους..

ΥΓ. 1:Γιατί δεν μπορώ να βρω πουθενά πλέον το Nirvana με τα καρύδια και την καραμέλα;

One more cup of coffee 'fore I go..

Pablo

..Y una a una las noches

entre nuestras ciudades separadas

se agregan a la noche que nos une..